Whale Watching

മെയ് മാസത്തെ കനത്ത ചൂടിൽ ദുബായിലെ വീട്ടിലിരുന്ന് വെറുതെ ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. വായിച്ച താളുകൾക്കിടയിൽ എവിടെയോ തിമിംഗലങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു പരാമർശം വന്നപ്പോൾ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു ചിന്തയിൽ ഞാൻ എന്റെ പ്രിയതമയോട് പറഞ്ഞു, 'നമുക്ക് എന്നെങ്കിലും യൂറോപ്പിലോ അമേരിക്കയിലോ Whale Watching trip പോണം. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജീവിയെ നേരിട്ട് കാണാനുള്ള ഒരു ഭാഗ്യമല്ലേ ഉണ്ടാവുക?'

കേട്ടപാടെ ഉത്തരം വന്നു. 'വെയില് കാണാനാണെങ്കിൽ ആ ബാൽക്കണി ഡോർ തുറന്നു വെറുതെ ഒന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയാൽ പോരെ? അതിനിനി യൂറോപ്പിലോ അമേരിക്കയിലോ പോകേണ്ട വല്ല കാര്യമുണ്ടോ?'

എന്താണ് പറയേണ്ടത് എന്ന് ഒരു നിമിഷനേരത്തേക്ക് ഞാൻ അന്തിച്ചു നിന്നു. പിന്നെ ഈ മരുഭൂമിയിൽ കത്തിക്കാളുന്ന വെയിലിന്റെ സ്പോൺസറായ സൂര്യഭഗവാനെ ഒന്നു വണങ്ങി, ഞാനെന്റെ വെയിൽ വാച്ചിംഗ് സ്വപ്നങ്ങൾ പൂവണിഞ്ഞതായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച് ആത്മനിർവൃതി അടഞ്ഞു.

പ്രതീക്ഷ

നിണമുതിരും കൺപീലികൾക്കിടയിലൂടെ അവൻ എന്നെ നോക്കി,

കൈകാലുകൾ തറച്ചീടിലും ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ ദയ കണ്ടു.

ക്രൂര പീഡനം എന്ന് കരുതി ഞാൻ ശാപവചസ്സുകൾ ഓർക്കവേ

ആ കണ്ണുകൾ ഇന്ന് എന്നെ നോക്കി ഒരു ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു.

തെറ്റൊന്നു പോലും ചെയ്യാത്ത ഈ ദൈവപുത്രനെ അവർ കുരിശിൽ തറച്ചെങ്കിൽ,

മനുഷ്യപുത്രാ നിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്ക് മരണം അനിവാരൃമല്ലേ? 

ആകാശത്തിനും ഭൂമിക്കും മധ്യേ, ഉഗ്രമരണ വേദനയിൽ ഞാൻ പുളഞ്ഞപ്പോഴും 

എന്റെ ശത്രുക്കൾക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അവരോട് ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്തത് ഞാൻ കാട്ടിയില്ലേ?

എന്നെ പീഡിപ്പിച്ചവർ അത് കരുതിക്കൂട്ടി ചെയ്തതാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ ക്ഷമിച്ചെങ്കിൽ, 

നിനക്ക് വേദന സമ്മാനിച്ച പ്രിയപ്പെട്ടവരോട് നിനക്കും കാട്ടാം ക്ഷമ.

ആണികൾ തറഞ്ഞു കയറുമ്പോഴും ഞാൻ സ്വയം പഠിപ്പിച്ച പ്രാർത്ഥന ഇതാ നിനക്കും തരുന്നു. 

ഏതൊരു കുരിശു മരണത്തിനും ഒടുവിൽ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്നുമുണ്ടാകും.

മകനെ നിനക്ക് ഞാൻ മംഗളങ്ങൾ നേരുന്നു.

വേദന

തലേന്ന് രാത്രി ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞ് ചെറിയൊരു സൗന്ദര്യ പിണക്കവുമായി പ്രിയതമയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാതെ കിടന്നുറങ്ങി. ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്നത് വരെ ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലായിരുന്നു. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതൽ, വലതുവശത്തെ കഴുത്ത് അനക്കാൻ വയ്യാത്ത വേദന. ഓഫീസിൽ പോകേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം, കുറച്ചു വിഷമിച്ച് ആണെങ്കിലും പോയി.

പിറ്റേന്ന് വേദന കലശലായി. ചില മരുന്നുകളും പൊടിക്കൈകളും പ്രയോഗിച്ചു നോക്കി. ചെറിയ മാറ്റം ഉണ്ടായെങ്കിലും വേദന തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ വൈകുന്നേരത്തെ ചായ കുടിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക്ക് സ്നേഹനിധിയായ എന്റെ മറുപാതി വന്ന് നല്ല ചൂടുള്ള ഉപ്പ് വെള്ളത്തിൽ തുണി മുക്കി ചൂട് പിടിച്ചുതന്നു. നല്ല വേദനയ്ക്കിടയ്ക്കും ഞാൻ ചോദിച്ചു അവിടെ എന്തെങ്കിലും പാടോ ചുവപ്പോ വല്ലതും കാണാനുണ്ടോ എന്ന്? അവൾ നോക്കിയിട്ട് പാട് ഒന്നുമില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ എവിടെയോ കലശലായ എന്തോ നീർക്കെട്ട് ആവാം എന്ന് ഞാനും മറുപടി പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് തൊട്ടപ്പുറത്തെ മുറിയിലെ ടിവിയിൽ നിന്ന് ഒരു മലയാള സിനിമയുടെ ഡയലോഗ് ഒഴുകി വന്നത്, "പുറമേ പാടൊന്നുമില്ലാതെ, ഉള്ള് ചതച്ചെടുക്കുന്ന വിദ്യ ഈ പോലീസുകാരന് മാത്രമേ അറിയുള്ളൂ".

ഞാനൊന്നു നടുങ്ങി! തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി പൊങ്ങുന്ന തുണിയുടെ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ എങ്ങും അലയടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഞാനെന്റെ പ്രാണനാഥയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി അവിടെ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി കണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം. വേദന കടിച്ചമർത്തി എന്റെ കഴുത്ത് അവളുടെ കൈകളിൽ ഞാൻ സമർപ്പിച്ചു.

ശുഭം.

ഒരു മലയാളം അപാരത

ഇംഗ്ലീഷ് ട്രോളുകൾ കണ്ട് ഒരു വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയ ഞാൻ ന്യൂജനറേഷൻ രീതിയിൽ ഭാര്യയോട് ഒരു ഡയലോഗ് അടിച്ചു, 'How was your day baby?'

'ഭാ! അമ്മായിയെ കേറി ആണോടാ പേരെടുത്ത് വിളിക്കുന്നത് അലവലാതി?'

അപ്പൻറെ പെങ്ങൾ ബേബി ആൻറി വന്ന് തൊട്ടപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന കാര്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല!

അതോടെ ഏതായാലും ന്യൂജനറേഷൻ റൊമാൻസ് കെട്ടിപ്പൂട്ടി...